’s Ochtends heb ik vaak Radio 5 aan staan. Oude liedjes, bekende stemmen. Meestal luister ik half, maar zo af en toe komt er opeens een zin voorbij die blijft hangen.

Deze keer was dat in het nummer Learning to Fly van Tom Petty. Hij zong:

“But what goes up must come down.”

Het is geen Bijbeltekst. Het is zelfs geen geloofszin. Het is een oud gezegde, gebaseerd op iets heel basaals: zwaartekracht.

Alles wat omhoog gaat, komt ook weer naar beneden.

Toen ik die zin hoorde, moest ik denken aan gebed. Aan woorden die je uitspreekt en bij God neerlegt.

De Bijbel spreekt daar duidelijk over. Gebed verdwijnt niet zodra het is uitgesproken. God hoort het direct. Wat soms tijd vraagt, is niet Gods aandacht, maar de weg waarlangs Zijn antwoord zichtbaar wordt.

Bij Daniël duurde het antwoord weken. Niet omdat God niet luisterde, maar omdat er strijd was in de hemelse gewesten.

“vanaf de eerste dag dat je inzicht probeerde te verkrijgen door je te verootmoedigen voor je God, is je gebed verhoord”
Daniël 10:12 (NBV21)

Het gebed ging omhoog. Het antwoord kwam naar beneden. En dat is waarom die ene regel mij zo raakte. Zwaartekracht laat niets eindeloos zweven. En Daniël laat zien: ook gebed zweeft niet eindeloos rond, het wordt gehoord en er komt antwoord, ook al komt het antwoord soms later, of totaal anders dan wij hadden voorzien.