“Ik kom in de hemel.”
Dat klinkt zelfverzekerd. Misschien zelfs arrogant. Toch hoor je mensen vaak zeggen: ‘Die of die komt echt wel in de hemel, die heeft zo’n goed leven geleid…’ En zo zijn er nog meer redenen waarom mensen dat denken of hopen. In dit blog neem ik een paar van die uitspraken onder de loep en vertel ik je waarom ik met 100% zekerheid kan zeggen dat ik in de hemel kom!

Ik kom in de hemel, want ik ben gedoopt

Veel mensen zien de doop als een soort bewijs: “Ik ben gedoopt, dus ik ben binnen.” Maar de Bijbel is daar eerlijk over. In 1 Petrus 3:21 staat:

“In de ark werden slechts enkele mensen, acht in totaal, door de watervloed heen gered, en dat water is een voorafbeelding van het water van de doop, die niet het vuil van uw lichaam wast maar een vraag is aan God om een zuiver geweten. De doop brengt redding dankzij de opstanding van Jezus Christus,”

De doop is dus geen magisch water dat automatisch je zonden wegspoelt. Het is een vraag aan God. Een gebed vanuit je hart: “Heer, maak mij nieuw, geef mij een zuiver geweten.” Zonder die toenadering tot God blijft het gewoon water.

En juist dát maakt het krachtig. De doop is niet jouw prestatie, maar jouw roep naar God, gedragen door de opstanding van Jezus. Zoals een trouwring niets betekent zonder liefde en relatie, zo betekent de doop niets als je hart zich niet richt op Jezus.

“Maar mét geloof is de doop een geweldig anker: een zichtbaar moment van je gebed tot God, dat je telkens herinnert: ik hoor bij Hem.”

Ik kom in de hemel, want ik ga naar de kerk

Misschien denk je: “Ik ben toch elke zondag trouw in de kerk? Dan zal het wel goed zijn.” Kerk is belangrijk: je ontmoet er andere gelovigen, je wordt opgebouwd in je geloof, je hoort Gods Woord. Maar je aanwezigheid op zondag garandeert geen plek in de hemel.

Jezus zegt in Mattheüs 15:8

“Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.”

Het draait niet om gewoon “erbij zitten” of meezingen. Het gaat om je hart, om wie je volgt. De kerk kan een plek zijn waar je dichter naar Jezus toe groeit, maar het is geen ticket of paspoort. Echte zekerheid ligt niet in het gebouw, maar in de Persoon die daar centraal hoort te staan.

Ik kom in de hemel, want ik leef netjes en doe mijn best

Dit klinkt zo logisch: als je goed leeft, goed doet voor anderen en niemand kwaad doet, dan moet God je toch wel binnenlaten? Maar de hemel is geen beloning voor brave mensen.

Kijk naar de moordenaar die naast Jezus hing aan het kruis. Zijn leven was mislukt. Geen goede werken, geen net gedrag. Toch zei hij tegen Jezus: “Jezus, denk aan mij wanneer U in uw koninkrijk komt.” En Jezus antwoordde:

“Ik verzeker je: nog vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn.” (Lucas 23:43 NBV21)

Dat is ongekend. Hij had geen goed leven om op terug te vallen. Geen lijstje van goede daden. Hij had alleen een open hart en een eerlijk gebed waarmee hij zich vastklampte aan Jezus. En dat was genoeg.

Natuurlijk is het goed om te doen wat juist is. Maar als dat onze hoop wordt, staan we met lege handen. Want hoe netjes is netjes genoeg? Wie durft te zeggen dat hij goed genoeg is voor een heilige God?

Alleen één ding geeft zekerheid: dat Jezus voor ons gestorven is en dat wij ons vastklampen aan Hem. Daar ligt onze redding. Dat maakt duidelijk: je eigen prestaties redden je niet, maar zijn genade wél.

Ik kom in de hemel, want ik geloof dat er ‘iets’ is

“Er moet toch iets zijn.” Het klinkt spiritueel en voor sommigen geruststellend. Maar de Bijbel is heel concreet: geloof in een vaag “iets” brengt geen zekerheid.

Handelingen 4:12 zegt:

“Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige onder de hemel die de mens redding biedt.”

Kortom:

• Exclusief in inhoud: één naam, één weg, en alle andere wegen werken niet. En dat botst met de gedachte die vaak leeft: “Alle religies leiden toch uiteindelijk naar hetzelfde?”

• Inclusief in uitnodiging: Maar tegelijk staat die ene weg open voor iedereen. Niet voor een select groepje, niet voor de meest heilige, niet voor de mensen die het meeste hun best doen. Nee, voor iedereen die zijn naam aanroept (Romeinen 10:13).

Dat is bevrijdend. Want als er honderd paden waren, moest jij zelf maar uitzoeken of je de juiste had gekozen. Nu is er duidelijkheid: er is één weg en die is open voor jou. Geen vaag ‘iets’, maar een levende Persoon die je echt kunt kennen: Jezus.

Ik kom in de hemel, want ik ben niet zo slecht als anderen

We vergelijken onszelf graag: “Ik doe tenminste geen rare dingen. Ik ben beter dan die en die.” Maar dat is precies wat Jezus aanpakt in de gelijkenis van de Farizeeër en de tollenaar (Lucas 18:9–14).

De Farizeeër stond in de tempel en bad: “God, ik dank U dat ik niet ben zoals die zondaar daar.” Hij dacht dat zijn goede gedrag hem rechtvaardig maakte. De tollenaar bad maar één zin: “God, wees mij zondaar genadig.”

En Jezus zei: juist die laatste ging rechtvaardig naar huis. Niet omdat hij beter was, maar omdat hij eerlijk en afhankelijk naar God toeging.

Bij God draait het niet om beter zijn dan de ander. Het draait om genade en die is er alleen in Jezus.

Ik kom in de hemel, want Jezus leeft en ik hoor bij Hem

Hier ligt de echte zekerheid. Niet in mijn daden, mijn kerkgang, mijn doop of mijn “ik doe mijn best.” Maar in Jezus alleen!

1 Johannes 5:11–12 zegt:

“Dit getuigenis luidt: God heeft ons eeuwig leven geschonken en dat leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet”

Dat is de kern: wie Jezus heeft, heeft het leven. Maar wat betekent dat eigenlijk: “Jezus hebben”?

Het betekent niet dat je altijd een perfect geloofsleven hebt. Niet dat je elke dag uren stille tijd houdt of voortdurend Zijn stem hoort. Een relatie met Jezus begint niet bij jouw prestaties, maar bij Zijn belofte.

Hem ‘hebben’ is zo eenvoudig en tegelijk zo diep:

• Je vertrouwt je toe aan Hem.

• Je zegt: “Heer, ik kan het niet zelf, maar ik geloof dat U genoeg bent.”

• Je mag met al je twijfel, zwakheid en onvermogen bij Hem horen, omdat Hij jou vasthoudt.

Denk aan een echte vriendschap. Soms zie of spreek je elkaar niet elke dag. Maar zodra je elkaar weer ontmoet, pak je de draad zó weer op, omdat je weet dat het goed zit tussen jullie. Zo is het ook met Jezus. Zelfs als jij Hem niet altijd ervaart of de juiste woorden vindt, blijft Hij jouw Vriend en Redder.

Dat is de bevrijding: je zekerheid hangt niet af van hoe jij het ervaart, maar van Wie Hij is. En daarom mag je zeggen: “Ik kom in de hemel.” Niet omdat jij genoeg gedaan hebt, maar omdat Jezus alles voor jou gedaan heeft.